ตำนานตำบลตะปอน

ตำนานตำบลตะปอนมีอยู่ว่า พ่อค้าขับเกวียนจะไปค้าขายทางตะวันออก เริ่มจากเมืองจันทบุรีที่บ้านลุ่ม ผ่านตำบลหนองบัว ตำบลพลิ้ว ไปถึงตะกาดใหญ่เป็นเวิ้งกว้างมีทรายขาวสะอาดสวยงาม แต่ทับถมหนาแน่นเป็นอุปสรรคต่อการเดินทาง ในช่วงเวลาที่อากาศร้อนจัดการเดินผ่านทรายที่ร้อนระอุเป็นไปด้วยความยากลำบาก ตะกาดใหญ่ที่กล่าวถึงคือลานเจดีย์ทรายบ้านป่าคั่นในสมัยปัจจุบัน ลักษณะของป่าคั่นจะกั้นกึ่งกลางระหว่างหนองเสม็ดกับทุ่งนาเขาชะโงก หน้าคลองยายดำ จากป่าคั่นเกวียนจะเริ่มฅะโพลงน้อยๆ ลักษณะของการฅะโพลง คือ วัวหรือควายที่ใช้เทียมเกวียนจะวิ่งแบบกระโดดขาหน้าไปพร้อมกัน ขาหลังไปพร้อมกัน ผ่านวัดอินทราราม เกวียนต้องวิ่งฅะโพลงมากขึ้น หรือภาษาถิ่นเรียกว่า “ฅะโพลงใหญ่” ผ่านวัดโพธิ์ธารามไปเจอหลุมทรายหรือเนินทรายใหญ่ เกวียนถึงขั้นชำรุดที่บ้านคานรูด และเกวียนหักพังลงตรงวัดช่องลม ปัจจุบันคือบ้านเกวียนหัก ชื่อต่างๆ เหล่านี้ยังปรากฏอยู่ เช่น ป่าคั่น คานรูด เกวียนหัก ส่วนฅะโพลงน้อย ฅะโพลงใหญ่ มีการเรียกเพี้ยนเสียง เพี้ยนสำเนียง กลายเป็นตะปอนน้อย ตะปอนใหญ่

นิทานพื้นบ้านอื่นๆที่น่าสนใจ