เรื่อง ตำนานเขาบายศรี

ครั้งหนึ่งนานมาแล้วภูเขาลูกนี้ยังไม่มีชื่อเรียก ในวันขึ้น 15 ค่ำ ในเวลากลางคืน มักได้ยินเสียงคล้ายเสียงดนตรีลอยมาจากภูเขาลูกนี้ จนคืนหนึ่งเทพยดาที่สิงสถิตย์อยู่บนภูเขาลูกนี้ก็มาเข้าฝันชาวบ้านคนหนึ่ง สมมติว่าชื่อนางพลอย ซึ่งต้องการทำบุญถวายอาหารพระภิกษุแต่ขาดถ้วยชามที่สวยงาม เป็นเทพสังหรณ์ว่าให้ไปที่ภูเขาลูกนี้ จุดธูปอธิษฐานที่หน้าปากถ้ำ เพื่อขอยืมถ้วยชามจากเทพ ปากถ้ำก็จะเปิดออก เมื่อเสร็จงานจึงให้เอาถ้วยชามไปคืน นางพลอยจึงปฏิบัติตามในฝัน ซึ่งก็ได้ผลตามฝันทุกประการ ต่อมานางฟักเพื่อนบ้านได้ยินเรื่องราวของนางพลอยจึงการความโลภอยากได้บ้าง จึงปฏิบัติตามนางพลอย แต่ด้วยความโลภจึงไม่ยอมนำถ้วยชามไปส่งคืน พอถึงวันเพ็ญ 15 ค่ำเสียงดนตรีที่ภูเขานั้นก็ดังขึ้นอีก เป็นเสียงดนตรีที่มีความไพเราะสำหรับคนอื่นๆ แต่สำหรับนางฟักและครอบครัวกลับเป็นเสียงที่รบกวนโสตประสาทเป็นอย่างมาก คล้ายกับเจ้าของต้องการจะทวงถ้วยชามคืน วันรุ่งขึ้นนางฟักและลูกหลานจึงได้ช่วยกันทำบายศรีใบตองสด บรรจุข้าวสุก ไข่ต้มและเครื่องเซ่นบูชาอื่นๆ จุดธูปอธิษฐานขอสมาลาโทษที่ปากถ้ำ ขอคืนถ้วยชามที่ยืมไป จึงได้อยู่อย่างปกติสุขดังเดิม ชาวบ้านจึงพากันเรียกเขาลูกนี้ว่าเขาบายศรีกันต่อๆ มา ภายหลังมีผู้คนเพิ่มขึ้นก็เรียก บ้านเขาบายศรี เมื่อชาวบ้านพากันสร้างวัดประจำหมู่บ้านก็ตั้งชื่อว่า วัดเขาบายศรี และตั้งเป็น ตำบลเขาบายศรี ในเวลาต่อมา

นิทานพื้นบ้านอื่นๆที่น่าสนใจ