เรื่องเล่าและนิทานเกี่ยวกับการพบพลอยเมืองจันท์
วันนั้นคงจะแปลกกว่าวันอื่นๆ ไปบ้างเล็กน้อยเพราะชายคนหนึ่งเพิ่งสังเกตพบว่า ดินลูกรังที่ถูกพอกขึ้นมาจากคมผาน ผ่านแรงไถของควายตัวเขื่องของเขามีกรวดหลายๆ สีปนขึ้นมาหลายชิ้น แปลกดี เขาคิด แต่ดินผสมกรวดสีประหลาดเหล่านี้จะทำให้ต้นข้าวของเราตกรวงมากกว่า Read the rest of this entry »
ตำนานตำบลตะปอนมีอยู่ว่า พ่อค้าขับเกวียนจะไปค้าขายทางตะวันออก เริ่มจากเมืองจันทบุรีที่บ้านลุ่ม ผ่านตำบลหนองบัว ตำบลพลิ้ว ไปถึงตะกาดใหญ่เป็นเวิ้งกว้างมีทรายขาวสะอาดสวยงาม แต่ทับถมหนาแน่นเป็นอุปสรรคต่อการเดินทาง ในช่วงเวลาที่อากาศร้อนจัดการเดินผ่านทรายที่ร้อนระอุเป็นไปด้วยความยากลำบาก ตะกาดใหญ่ที่กล่าวถึงคือลานเจดีย์ทรายบ้านป่า Read the rest of this entry »
ตำนานเล่าว่าในสมัยก่อน ท้าวศรีปาก (นา) ท้าวเหลือสะท้าน ท้าวไกรสร เสนาบดีเมืองสุวรรณภูมิ (ปัจจุบันอยู่ในเขต จ.มหาสารคาม) ซึ่งเป็นคนไทยเชื้อสายลาวพร้อมด้วยบริวาร ชอบเข้าป่าล่าสัตว์ในเขตลุ่มน้ำลำพังชู ตลอดไปจนถึงลุ่มน้ำชี (ในเขต จ.ชัยภูมิ) กล่าวกันว่าการล่าแรดเพื่อเอานอมาทำยานั้น ถ้าพบแรดในเขตพุทไธสงจะไล่ล่าได้ในเขตชัยภูมิ และถ้าพบในเขตชัยภูมิจะไล่ล่าได้ในเขตพุทไธสง ครั้งหนึ่งทั้งสามยิงได้นกขนาดใหญ่สวยงามมาก Read the rest of this entry »
ตำนานเมืองนางรอง
วรรณกรรมพื้นบ้านเรื่องเมืองนางรอง มีการเล่าสืบต่อกันมาหลายสำนวน แต่ในที่นี้จะนำเสนอเพียง 2 สำนวน ดังนี้
สำนวนที่ 1 นางอรพิมพ์หนีท้าวพรหมทัตเจ้าเมืองพิมายมากับท้าวปาจิต โอรสเจ้าเมืองนครธม นางอรพิมพ์นั่งร้องไห้เพราะท้าวปาจิตต์ถูกงูกัดตายที่นี่ เลยเรียกเมืองนี้ว่า นางร้อง แล้วเพี้ยนมาเป็น นางรอง Read the rest of this entry »
ตามตำนาน ได้กล่าวไว้ว่า มีพยานาค อยู่สองตนได้ปกครองเมืองหนองกระแส โดยครึ่งหนึ่งเป็นของ สุทโธนาค (เจ้าพระยาศรีสุทโธ) ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นของ สุวรรณนาค ทั้งสองปกครองเมืองอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข แต่มีข้อตกลงกันอยู่ว่า ถ้าเมื่อฝ่ายใดออกไปล่าสัตว์หาอาหาร อีกฝ่ายหนึ่งจะต้องไม่ไป เนื่องจากเกรงว่าจะเกิดการกระทบกระทั่งกัน และเมื่อฝ่ายที่ออกไปล่าสัตว์หาอาหารมาได้นั้น ให้นำมาแบ่งกันอย่างละครึ่ง Read the rest of this entry »
ณ เมืองหนองเป็ดโพธิ์เวียง มีพระวรปิตตาเป็นผู้ครองนครและมีมเหสีนามว่า “นางจันทรา” ทั้งสองปกครองแผ่นดินโดยธรรมแต่ยังไม่มีพระโอรสพระธิดาสักพระองค์ไว้เชยชม จนในคืนวันเพ็ญพระจันทร์ทรงกลด พระนางจันทราได้ให้กำเนิดพระธิดา หน้าตาน่ารักงดงามดั่งดวงจันทร์ ได้ตั้งชื่อให้ว่า “เพ็ญ”
วันเวลาผ่านไปจนองค์หญิงเพ็ญพระชนม์มายุได้ 17 พรรษา มีรูปร่างหน้าตางดงามเป็นที่ Read the rest of this entry »
นานมาแล้วมีเมืองหนึ่งชื่อว่าเมืองพานมีพระยาพานปกครองดูแลมีพระราชบุตรนามว่าท้าวพานนา และพระราชธิดานามว่านางสมัญญาวันหนึ่งพระยาพานได้เสด็จประพาสป่าได้พบกับนางอุสาซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่าเอ็นดูจึงทรงขอนางอุสากับพระฤษีมาเลี้ยงเป็นลูกท้าวพานนาและนางสมัญญา ก็รักนางอุสาดุจเดียวลูกในใส้เมื่อนางอุสาเติมโตเป็นสาวรุ่นมีความงดงามจนเป็นที่เลืองลือไปทั่วทุกแคว้นกล่าวฝ่าย พระยาไกลาสครองเมืองภูเงินทราบข่าวความงดงามของนางอุสาจึงใคร่อยากได้นางมาเป็นมเหสีจึงนำทองคำและเงินมาถวายพระยาพานเพื่อขอนางอุสาไปเป็นมเหสีแต่นางอุสาปฏิเสธพระยาไกรลาสจึงกลับเมืองภูเงินไปอย่างผิดหวัง Read the rest of this entry »
เมื่อหลายพันปีผ่านมาแล้วบริเวณทุ่งกุลาร้องไห้ในปัจจุบันเป็นทะเลมาก่อน ในทะเลแห่งนี้มีสัตว์น้ำอาศัยอยู่มากมาย ได้มีเมืองจำปานาคบุรี ที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของทะเลแห่งนี้
เจ้านครจำปานาคบุรี มีธิดาชื่อว่า นางแสนสี และมีหลานสาวอายุไล่เลี่ยกันชื่อว่า นางคำแพง ทั้งสองเป็นหญิงสาวที่รูปร่างหน้าสะสวยงดงามเป็นที่หมายปองของชายทั้งหลาย ท้าวนครจำปานาคบุรี ได้จัดให้มีคนคอยเผ้าดูแลอย่างดี ผู้ดูแลชื่อว่า จ่าแอ่น ซึ่งจะคอยติดตามอยู่ทุกฝี Read the rest of this entry »
กาลครั้งหนี่งนานมาแล้ว ได้เกิดแผ่นดินและสิ่งมีชีวิตขึ้นในโลกนี้ มีทั้งสวรรค์นรก อเวจี ครุฑ นาค เทวดา พระอินทร์ พระพรหม และพระอาทิตย์พระจันทร์แต่ยังไม่มีแสงส่องพื้นโลก ได้บังเกิดมีอากาศแปรปรวน มืดมัว นานเข้าก็บังเกิดมีเมฆ ควันลอยอยู่ในอากาศ มีลมแรงพัดเมฆควันลอยไปมา เคว้งคว้างไปทางเหนือทีหนึ่ง แล้วก็ลอยมาทางใต้หาทิศทางไม่ได้ เป็นอย่างนั้นอยู่นานแสนนานจึงได้บังเกิดเป็นน้ำ มหาสมุทร ในคัมภีร์เรียกว่า ” ปฐมมูล ปฐมกัป ” Read the rest of this entry »
ท้าวโสวัจเป็นโอรสของท้าวพรหมทัตกับนางจันทาเทวี เกิดมาพร้อมกับพระขรรค์และม้ามณีกาบ เมื่อเจริญวัยได้รับสารเสี่ยงทายมาตามน้ำเพื่อหาเนื้อคู่ของนางประทุมมาซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของพระฤาษี จึงตามไปพบและได้อยู่กินฉันท์สามีภรรยา วันหนึ่งทั้งสองออกไปหาผลไม้ในป่า ท้าวโสวัจถูกนายพรานลอบประหารชีวิตชิงเอานางประทุมมาไป Read the rest of this entry »